• Γραφείο Τύπου

Ομιλία Γ. Λιλλήκα στην επετειακή Συνεδρία της Βουλής

Οι μαύρες επέτειοι του πραξικοπήματος και της Τουρκικής εισβολής


Κύριε Πρόεδρε,

Κύριες και κύριοι συνάδελφοι.


Αν σήμερα, στην επετειακή αυτή συνεδρία της Βουλής, αντί επανάληψης των θέσεων μας, αντί αλληλοκατηγοριών, μας εζητείτο να κάνουμε ένα απολογισμό. Αν βρίσκαμε το θάρρος και το κουράγιο να περπατήσουμε, με ανοικτό μυαλό, την ιστορία των τελευταίων 50 χρόνων της πατρίδας μας. Να ρίξουμε ένα ειλικρινές και καθαρό βλέμμα στο τι συμβαίνει στη χώρα μας αλλά και στην περιοχή μας. Να αναζητήσουμε και να αξιολογήσουμε αυτά που πετύχαμε αλλά και αυτά στα οποία αποτύχαμε. Να ψηλαφίσουμε τις πληγές που ανοίξαμε. Να μετρήσουμε το αλάτι που ρίξαμε και συνεχίζουμε να ρίχνουμε στις ανοικτές πληγές μας. Αν μας εζητειτο να κάνουμε αυτόν τον απολογισμό χωρίς το πάθος και χωρίς τις παρωπίδες της αυτοδικαίωσης. Χωρίς τη λογική «εμείς τα λέγαμε» ή «για όλα φταίνε οι άλλοι», ποιά συμπεράσματα θα βγάζαμε; Αν ξεφεύγαμε για λίγο από την ψευδαίσθηση του κατόχου της απόλυτης και μοναδικής αλήθειας.


Θα νιώθαμε περήφανοι ότι πετύχαμε τον στόχο μας; Περήφανοι ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε, ότι ανταποκριθήκαμε στο χρέος μας έναντι της πατρίδας μας, της ιστορίας και του πολιτισμού μας; Περήφανοι ότι εκπληρώσαμε το χρέος μας έναντι όλων όσων αγωνίστηκαν, όσων θυσιάστηκαν για την ελευθερία και τη δημοκρατία, αλλά κι έναντι του μέλλοντος των παιδιών μας; Περήφανοι γιατί είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τις νέες τουρκικές προκλήσεις και απειλές;


Ειλικρινά δεν ξέρω. Ξέρω, όμως, ότι αν κάναμε αυτή την περισυλλογή, θα είχαμε ελπίδα και προοπτική. Θα βγαίναμε σοφότεροι κι ενδεχόμενα θα κάναμε αυτά που παραλείψαμε, θα αποφεύγαμε επανάληψη των λαθών του παρελθόντος.


Κύριε Πρόεδρε,

Κύριες και κύριοι συνάδελφοι.


Η φωτεινή επετειακή συνεδρία για καταδίκη του προδοτικού πραξικοπήματος, της τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής, λαμβάνει χώρα υπό την σκιά μιας ακόμα επιθετικής πράξης της Τουρκίας με μεγάλο συμβολισμό : την μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί. Πράξη που αποτελεί ύβρη και ασέβεια προς τον παγκόσμιο πολιτισμό αλλά και χαστούκι για τους διεθνείς οργανισμούς.


Η Τουρκία είναι ο εχθρός μας γιατί κατέχει εδάφη μας τα οποία αλλοιώνει τόσο πολιτισμικά όσο και πληθυσμιακά, για αυτό οφείλουμε να την μελετούμε προσεκτικά και με ρεαλισμό. Η Τουρκία σήμερα δεν επιχειρεί να εδραιώσει την κατοχή και την διχοτόμηση της πατρίδας μας. Η Άγκυρα επιχειρεί επέκταση της κατοχής στις ελεύθερες περιοχές με εισβολή στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.


Παρακολουθώντας την συμπεριφορά της Τουρκίας, όχι μόνο απέναντι στην Κύπρο και την Ελλάδα αλλά σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, διαπιστώνουμε ότι αξιοποιώντας την στρατιωτική της ισχύ, επιχειρεί με την ανοχή των Ηνωμένων Εθνών και της Ε.Ε., να αναθεωρήσει Συνθήκες και σύνορα και να καταστεί ο περιφερειακός ηγεμόνας.

Η Τουρκία εδώ και μερικές δεκαετίες ακολουθεί με επιτυχία μιαν απλή τακτική: πρώτα δημιουργεί δια της βίας νέα δεδομένα σε βάρος μιας γείτονος χώρας κι ακολούθως στη διαπραγμάτευση μετατρέπει αυτά τα νέα δεδομένα σε συνιστώσες της υπό αναζήτηση λύσης.

Αυτό έκανε και στην περίπτωση του Κυπριακού. Το ψευδοκράτος που δημιούργησε, οι έποικοι που κουβάλησε, η πληθυσμιακή και γεωγραφική διχοτόμηση που επέβαλε, αποτελούν σήμερα συνιστώσες όλων των σχεδίων λύσης που τίθενται ενώπιων μας. Νέα δεδομένα επιχειρεί τώρα και στο πεδίο της ΑΟΖ. Και αυτά τα νέα παράνομα δεδομένα, έμμεσα γίνονται αποδεκτά από την διεθνή κοινότητα. Τόσο Γ.Γ. του ΟΗΕ μέσα από τις εκθέσεις του, όσο και αξιωματούχοι της Ε.Ε., έμμεσα πλην σαφώς, καλώντας μας σε διάλογο επί του θέματος αναγνωρίζουν ρόλο και δικαιώματα στην Τουρκία.


Ρίχνοντας το βλέμμα πίσω εύκολα διαπιστώνουμε πως για αλλού ξεκινήσαμε κι αλλού καταλήξαμε. Ασφαλώς για τη μη λύση ευθύνεται αποκλειστικά η Τουρκία. Η διολίσθηση μας, όμως, προς τις τουρκικές απαιτήσεις είναι ευθύνη δική μας. Είναι γεγονός ότι η ανοχή που, διαχρονικά επιδεικνύει η διεθνής κοινότητα έναντι της τουρκικής προκλητικότητας δεν μας βοήθησε. Όμως, και σε αυτό το ζήτημα έχουμε το δικό μας μερίδιο ευθύνης. Δεν κατανοήσαμε σωστά το πως ενεργεί η διεθνής κοινότητα, ακόμα και η Ε.Ε. Με ρομαντισμό μείναμε στην επανάληψη των αρχών του διεθνούς δικαίου. Αρχές που δυστυχώς σήμερα δεν γίνονται σεβαστές ούτε από τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών, που δημιουργήθηκε για να τις υπηρετήσει, ούτε από τα ίδια τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, ούτε από την Ε.Ε.


Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,


Τα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα είναι που κινούν την ιστορία, διαλύουν ή δημιουργούν νέες συμμαχίες που φάνταζαν αδιανόητες λίγα χρόνια πριν.

Η ιστορία και τα γεωπολιτικά συμφέροντα δεν είναι στατικά. Μεταβάλλονται.


Το Κυπριακό είναι πλέον στην δίνη μεγάλων ρευστών γεωστρατηγικών παιγνίων. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι οι αδιέξοδοι δρόμοι που ακολουθήσαμε και η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας δημιουργούν κινδύνους ακόμα και για τις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αν σ’ αυτό συμφωνούμε, τότε συλλογικά και θέτοντας την πατρίδα πάνω από όλα, θα πρέπει να επανασχεδιάσουμε την πολιτική μας, προσαρμοσμένη στα νέα διεθνή και περιφερειακά δεδομένα.


Μπορεί να είμαστε μικρός, σε μέγεθος, λαός και να μην μπορούμε να κάνουμε αυτό που θέλουμε. Μπορούμε, όμως, να κάνουμε αυτό που οφείλουμε. Μόνο έτσι θα διασφαλίσουμε την συνέχιση της παρουσίας μας στην ιστορία.



Συμμαχία Πολιτών

Λεωφ. Λεμεσού 67

Αγλαντζιά, Λευκωσία

Κύπρος

Τ. (357) 22 282 000

Φ. (357) 22 282 200

info@symmaxiapoliton.org

  • Συμμαχία Πολιτών
  • Συμμαχία Πολιτών
  • Συμμαχία Πολιτών

Copyright © 2020 - Συμμαχία Πολιτών. All rights reserved.  Πολιτική Απορρήτου και Όροι Χρήσης