Καλή μας ψήφο - Του Αχιλλέα Μαλαχουρίδη

Απεγκλωβισμός από την έλλειψη και την αδράνεια με στόχο τον καθορισμό στρατηγικών και την ουσιαστική εξυπηρέτηση των πολιτών. Αυτό είναι το όραμά μου για την κοινωνία, το οποίο καθορίζεται κι από τις θέσεις, που προασπίζομαι για τις βουλευτικές εκλογές της 30ης Μαΐου.


Είναι γεγονός ότι βιώνουμε μια εποχή όπου συρρικνώνονται τα εργασιακά δικαιώματα, την ώρα που το συνδικαλιστικό κίνημα είναι αποδυναμωμένο. Μια εποχή, όπου επικρατεί η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Χρειάζεται να νομοθετήσουμε προς την κατεύθυνση αυτή, για να διασφαλίσουμε με νόμους τα κυριότερα άρθρα των συλλογικών συμβάσεων.

Διανύω το 50ο έτος της ηλικίας μου και μέσα από την τριβή μου ως Α’ Αντιπρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών, υπεύθυνος του Γραφείου Ενημέρωσης του Πολίτη και του Τομέα Τοπικής Αυτοδιοίκησης του Κινήματος, ως συνδικαλιστής για χρόνια στο επάγγελμα κι ως Κοινοτάρχης Αλάμπρας, έχω αναπτύξει έναν τρόπο σκέψης, ο οποίος τις πλείστες των περιπτώσεων είναι αποτελεσματικός.


Είναι η άποψή μου ότι χρειάζεται επιτέλους να εφαρμόσουμε πολιτικές, που θα εξυπηρετούν τους Πολίτες, και προληπτικές νομοθεσίες που θα αποτρέπουν τη διαφθορά. Οι εκ των υστέρων νεκροψίες δεν ωφελούν. Ταυτόχρονα, αποτελεί ανάγκη να υπάρξει ένα σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο για την τοπική αυτοδιοίκηση, ειδικά στις Κοινότητες που είναι κοντά στις πόλεις, για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της μεγάλης ανάπτυξης, να αναβαθμίσουν τις προσφερόμενες υπηρεσίες προς τον Πολίτη με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.


Πώς θα επιτύχουμε, όμως, όλα αυτά; Ο πιο αποτελεσματικά εφαρμόσιμος τρόπος είναι ο καθορισμός μακροχρόνιων στόχων και στρατηγικών για θέματα, τα οποία είναι αλληλένδετα. Παραδείγματα αυτών των θεμάτων: το δημογραφικό, το στεγαστικό, οι συντάξεις, η διάνοιξη διαλόγου για το θέμα της αναδόμησης του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ.α.. Με αυτές τις προτάσεις επιτυγχάνουμε την αποφυγή των επιδοματικών πολιτικών και δίνουμε στου πολίτες ψηλότερο βιοτικό επίπεδο.


Προσθέτως, χρειάζεται να αρχίσουμε διάλογο για τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων, αφού δεν έχουμε στρατηγική που να καλύπτει όλες τις ομάδες του πληθυσμού και έχουμε αφήσει εκτός τους μικροεπαγγελματίες, οι οποίοι έχουν επιβαρυνθεί αφόρητα με τα ψηλά κόστη, με αποτέλεσμα να κάνουμε την Κύπρο ένα μεγάλο σκυβαλότοπο.


Αδήριτη ανάγκη αποτελεί και η πλήρης εξάλειψη του φαινομένου, που επικρατεί σε έντονο βαθμό στην Κύπρο και που αφορά στην εξυπηρέτηση των πολιτών, η οποία αντί να προσφέρεται από την Πολιτεία ισότιμα για όλους, γίνεται πολλές φορές μέσω των κομμάτων, «κουμπάρων» κτλ.

Αδημονώ να τεθεί – ξανά – ενώπιον των βουλευτών πρόταση νόμου, μέσω της οποίας οι Κρατικοί Αξιωματούχοι να φέρουν αστική ευθύνη για τις αποφάσεις που αποδεδειγμένα λαμβάνουν εκτός του πλαισίου του δημοσίου συμφέροντος και ζημιώνουν το Δημόσιο και τους Πολίτες. Να επιτευχθεί τροποποίηση της υφιστάμενης νομοθεσίας ώστε να οδηγεί έναν εκλεγμένο ή διορισμένο αξιωματούχο σε έκπτωση από αξίωμα ή άλλες κυρώσεις, σε περίπτωση που εντοπίζεται σύγκρουση συμφερόντων ή παράλειψη δήλωσης ασυμβίβαστου.


Ακόμα είναι αναγκαία η προσθήκη μίας προληπτικής νομοθεσίας η οποία θα συνδυάζεται με τις πιο πάνω προτάσεις και θα ενισχύει τους μηχανισμούς ελέγχου του κράτους. Παράμετροι της συγκεκριμένης πρότασης είναι η δημιουργία Ελεγκτικού Συμβουλίου και η νομοθεσία αστικής ευθύνης, με τις οποίες θα δημιουργήσουμε το σωστό πλαίσιο κατά της διαφθοράς.

Επιτακτική ανάγκη αποτελεί και η ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου σε όλα τα Υπουργεία, Ημικρατικούς Οργανισμούς, αρχές και θεσμούς του κράτους, με καθαρά επαγγελματικό προσωπικό, που θα τυγχάνει συνεχούς εκπαίδευσης για την πρόληψη του φαινομένου της διαπλοκής και της διαφθοράς.


Όσον αφορά το μισθοδοτικό χάσμα, η «γενιά των €500» επιθυμούμε να αποτελέσει παρελθόν. Η εφαρμογή κατώτατου μισθού στα €1125 ο οποίος να κλιμακώνεται αναλόγως προσόντων και απαιτήσεων της θέσης εργασίας, όπου δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση, είναι αναγκαία. Ταυτόχρονα, η τοποθέτηση φραγμού στην παράτυπη εκμετάλλευση της νεολαίας με την επινόηση νέων μορφών απασχόλησης, όπως η αγορά υπηρεσιών και η μετατροπή των μισθωτών σε αυτοεργοδοτούμενους στον Δημόσιο και Ημιδημόσιο τομέα.

Στις συλλογικές συμβάσεις χρειάζεται, επίσης, να θεσπιστούν νομοθετικές ρυθμίσεις των κυριότερων άρθρων των συλλογικών συμβάσεων, όπως 13ος μισθός, το ταμείο προνοίας, το ωράριο, η αποζημίωση υπερωριακής απασχόλησης και οι επίσημες αργίες.

Απαράδεκτο επίσης θεωρώ την επικράτηση του 12% ως «πέναλτι», λόγω συνταξιοδότησης στο 63ο έτος. Επιβάλλεται η αφαίρεσή του. Στόχος πρέπει να είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας για τη νεολαία. Ταυτόχρονα, τάσσομαι υπέρ της διαγραφής των διατάξεων της αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης από το έτος 2023 και μέχρι να φτάσει σταδιακά στο 67ο έτος.


Στη βουλή, επίσης, χρειάζεται να τεθεί το θέμα της επαναφοράς των σχεδίων διαχωρισμού οικοπέδων κρατικής γης για νεαρά ζευγάρια και πρόσφυγες, καθώς και η απόδοση αντισταθμίσματος σε όσους πρόσφυγες δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τίτλους ιδιοκτησίας για τις αυτοστεγάσεις τους. Επιπλέον, πρέπει να παραχωρηθεί κρατική και να δοθούν οικονομικά κίνητρα στη νεολαία, για να ασχοληθεί με τον πρωτογενή τομέα.


Αναμφίβολα επιβάλλεται να δημιουργηθεί Περιβαλλοντική Επιτροπή με κύριους στόχους τη μείωση της ρύπανσης του περιβάλλοντος, την προστασία του ευρύτερου οικοσυστήματος της χώρας μας, αλλά και αναβάθμιση του τομέα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Ταυτόχρονα, ο καθορισμός σωστής στρατηγικής συλλογής, διαχείρισης και απόθεσης στερεών αποβλήτων, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τις μικροεπαγγελματικές, αλλά και τις ευάλωτες ομάδες των πολιτών, πρέπει να θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ.


Αναφορικά με τις εκλογικές διαδικασίες, χρειάζεται τροποποίηση της νομοθεσίας, ώστε να επιτευχθεί το εκλογικό δικαίωμα της οριζόντιας ψηφοφορίας, στη βάση του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος.


Όλες οι προτάσεις που καταγράφονται πιο πάνω – κι άλλες τόσες που δεν μπορούν να χωρέσουν σ’ ένα και μόνο άρθρο – έχουν διερευνηθεί και μελετηθεί, στη βάση των αρχών ανάπτυξης μιας πιο δίκαιης και δημοκρατικής κοινωνίας. Ωστόσο, για να υλοποιηθούν, οι πολίτες χρειάζεται να κάνουν την ψήφο τους πράξη.


Γνωρίζω τη δικαιολογημένη πικρία που επικρατεί στην κοινωνία. Όμως η πικρία αυτή δεν μας δίνει το δικαίωμα να απέχουμε από τις εκλογές, αλλά τη δύναμη να ψηφίσουμε, να διεκδικήσουμε και να απαλλαχθούμε από την υπάρχουσα πολιτική κατάσταση.

Άποψή μου είναι ότι με την αποχή στηρίζουμε αυτούς που μας έχουν απογοητεύσει, όπως άλλωστε οι ίδιοι μας λένε.